Bez ustawy o szpitalach nie bedzie sieci szpitali !

Szpital w przepisach prawa

Polska nie posiada Ustawy o Szpitalach a jak to wyglada w Niemczech i Francji?

Co to jest szpital? Każdy dorosły obywatel i każde dziecko w Polsce zna to słowo.

 

Szpital jest jego podstawowym ogniwem procesu leczniczego.

Jak wygląda ten zasadniczy element, podstawa lecznictwa, w przepisach polskiego prawa? Czy różnimy się w tym względzie od innych krajów? W dniu dzisiejszym dokonamy porównania legislacji w tym zakresie. Przedstawione zastaną polskie normy prawne na tle legislacji dwóch sąsiadów o dużej liczbie ludności: Francji i Niemiec. 

 

W Polsce nie ma odrębnego przepisu prawnego dotyczącego definicji, funkcjonowania, finansowania szpitala. Termin „szpital” „szpital kliniczny” „szpital uniwersytecki” występuje jedynie, i to bardzo fragmentarycznie, w ustawie z dnia 30 sierpnia 1991roku o zakładach opieki zdrowotnej. (dz. U. 91 poz. 408 z 1991 r) W tej obszernej ustawie nie znajdziemy tam jednak definicji szpitala.  Ustawa operuje terminem zakład opieki zdrowotnej a jej wielokrotne modyfikacje spowodowały, że bardziej szczegółowo niż szpital, opisany jest czas pracy pracowników służby zdrowia, rejestr usług medycznych, kolumny transportowe. Definicje dotyczące szpitala są szczątkowe i wyglądają następująco:

 

Szpital jest zakładem opieki zdrowotnej (art. 2 ust. 1 pkt 1) a zakład opieki zdrowotnej jest wyodrębnionym organizacyjnie zespołem osób i środków majątkowych utworzonym i utrzymywanym w celu udzielania świadczeń zdrowotnych i promocji zdrowia (art. 1 ust.1)

 

Zakład opieki zdrowotnej utworzony i utrzymywany w celu realizacji zadań diagnostycznych i badawczych w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i promocją zdrowia zawiera oznaczenie kliniczny albo uniwersytecki. (art. 2 ust. 5)

 

Szpital zapewnia pacjentowi : świadczenia zdrowotne, środki farmaceutyczne, materiały medyczne, pomieszczenie i wyżywienie odpowiednie do stanu zdrowia. (art. 20)

 

Zakład opieki zdrowotnej musi spełniać określone wymagania co do wyposażenia, fachowości pracowników. Przed rozpoczęciem działalności winien mieć nadany statut  i uzyskać wpis do rejestru zakładów opieki zdrowotnej prowadzonych przez wojewodę. Szczególną formą prowadzenia zakładu opieki zdrowotnej jest samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, który posiada osobowość prawną i ten status prawny posiadają prawie wszystkie szpitale w Polsce.

Ustawa precyzuje zasady prowadzenia gospodarki finansowej tej osoby prawnej. Należy jednak pamiętać, że zasady prowadzenia gospodarki finansowej to nie zasady finansowania.

 

 

 

 

Ustawodawstwo niemieckie jest w tym względzie wiele bogatsze i  zawiera szereg definicji i określeń. Poniżej zostaną przedstawione w skrócie najważniejsze.

 

Szpitalami są placówki które

 

  1. służą do leczenia szpitalnego lub świadczeń położniczych

 

  1. pod względem fachowo-medycznym znajdują się pod stałym kierownictwem lekarskim, dysponują wystarczającymi możliwościami diagnostycznymi i terapeutycznymi, które odpowiadają nałożonym na nie zadaniom oraz pracują wg naukowo uznanych metod

 

  1. przy pomocy zawsze dostępnego personelu lekarskiego, pielęgniarskiego, funkcyjnego i medyczno-technicznego nakierowane są na to, aby przeważnie poprzez pomoc lekarską i pielęgniarską rozpoznawać, leczyć choroby pacjentów, zapobiegać ich pogarszaniu się, zmniejszać dolegliwości chorobowe lub świadczyć pomoc położniczą, oraz w których

 

  1. pacjenci mogą być zakwaterowani i żywieni

 

Definicja szpitali wyraźnie odróżnia je od zakładów  zapobiegawczych i rehabilitacyjnych, które

 

  1. służą leczeniu stacjonarnemu pacjentów, aby

 

a)     usuwać osłabienia stanu zdrowia, które w przewidywalnym czasie prowadziłyby do choroby albo przeciwdziałać zagrożeniom dla rozwoju zdrowotnego dziecka (zapobieganie) lub

 

b)     leczyć chorobę, zapobiegać jej pogarszaniu się lub łagodzić dolegliwości chorobowe, albo też w następstwie leczenia szpitalnego zabezpieczyć lub umocnić osiągnięty sukces leczenia, również celem zapobieżenia grożącej niepełnosprawności lub konieczności pielęgnacji, usuwać ją po jej wystąpieniu, lub zapobiegać pogorszeniu (rehabilitacja), przy czym świadczenia pielęgnacji aktywizującej nie mogą być przejęte przez kasy chorych.

 

  1. będąc pod względem fachowo-medycznym pod ciągłym nadzorem lekarskim oraz przy współpracy specjalistycznie wykształconego personelu są nakierowane na polepszenie stanu zdrowia pacjenta zgodnie z lekarskim planem leczenia, przeważnie przez stosowanie środków leczniczych wraz z gimnastyką chorych, terapią ruchową, terapią mowy lub terapią pracy lub zajęciową, poza tym na polepszanie stanu zdrowia poprzez inne odpowiednie środki pomocnicze, również poprzez działania psychiczne i psychologiczne oraz pomaganie pacjentom w rozwoju ich własnych sił obronnych i leczniczych, oraz w których

 

  1. pacjenci mogą być zakwaterowani i żywieni.

 

Podział szpitali:

 

Szpitale zaopatrzenia regularnego muszą obejmować takie oddziały specjalistyczne jak chirurgia i/lub medycyna wewnętrzna. Jeżeli zostanie stwierdzona odpowiednia potrzeba, mogą one również utrzymywać np. takie oddziały specjalistyczne jak ginekologiczny, i położniczy, okulistyczny, laryngologiczny, ortopedyczny, pediatryczny, psychiatryczny i urologiczny.

 

Szpitale zaopatrzenia głównego spełniają w diagnozie i terapii również główne zadania ponadregionalne. Obejmują one takie oddziały specjalistyczne jak chirurgiczny, medycyny wewnętrznej, ginekologiczny i położniczy, okulistyczny, laryngologiczny, ortopedyczny, pediatryczny i urologiczny. Jeżeli zostanie stwierdzona odpowiednia potrzeba, mogą one również utrzymywać takie oddziały jak dermatologia, chirurgia jamy ustnej, szczęk i twarzy, neurologia i psychiatria.

 

Szpitale zaopatrzenia maksymalnego muszą w ramach zapotrzebowania swoją ofertą świadczeń znacznie wykraczać poza ofertę szpitali zaopatrzenia głównego. Powinny one utrzymywać odpowiednie, wysoko zróżnicowane działy medyczno - techniczne. Kliniki uniwersyteckie wykonują zadania zaopatrzenia maksymalnego. Powinny być one ujęte w planie szpitali, z uwzględnieniem ich zadań dotyczących badań naukowych i dydaktyki.

 

Szpitalami specjalistycznymi są te szpitale, które przyjmują tylko chorych cierpiących na określone rodzaje chorób lub w określonym przedziale wiekowym. Są one placówkami ograniczonymi do danego rodzaju chorób, w których stwierdzane, leczone lub łagodzone są choroby, dolegliwości lub uszkodzenia ciała należące przeważnie do określonego działu specjalistycznego lub w których udziela się pomocy położniczej.

 

Szpitale koncesjonowane

Kasy chorych mogą zlecać przeprowadzanie leczenia szpitalnego jedynie następującym szpitalom koncesjonowanym:

 

1.      klinikom szkół wyższych

 

2.      szpitalom ujętym w planie szpitali danego landu (szpitale planowe),

 

Bez ustawy o szpitalach nie bedzie sieci szpitali !