ymanów został ulokowany na prawie magdeburskim w roku 1376 i powstał dzięki zabiegom księcia śląskiego Władysława Opolczyka, namiestnika króla Ludwika Węgierskiego. Początkowo miasto nosiło nazwę "Ladisslauia" od imienia jego założyciela. Nazwa Rymanów przyjęła sie w okresie panowania  króla Władysława Jagiełły i pochodziła od imienia wójta Reymana. Gród rymanowski zlokalizowany został na skrzyżowaniu szlaków handlowych podkarpackiego i węgierskiego. W XV i XVI stuleciu Rymanów otrzymał od królów polskich liczne przywileje na odbywanie w mieście jarmarków i posiadanie własnych składów handlowych. Obok handlu rozwijało się również rzemiosło. Do najbogatszych należały cechy rzeźników, garbarzy, szewców, kuśnierzy, sukienników, płócienników, krawców i piekarzy.

To w połączeniu z położeniem na ruchliwym szlaku handlowym i utrzymywaniu licznych kontaktów z Węgrami sprzyjało rozwojowi miasta. Szkody wojenne, które dotknęły Podkarpacie w XVII stuleciu osłabiły tempo rozwoju gospodarczego miasta. Sytuacje podobne powtórzyły się z początkiem XVIII wieku. W tym czasie miasto wielokrotnie niszczyły pożary. Ponowne ożywienie gospodarcze przyniósł wiek XIX. Na nowo rozwinęło się rzemiosło i handel. Rymanów bowiem, stanowił miejsce zaopatrzenia dla licznych wsi polskich i łemkowskich. Rolnicy zbywali tu bydło i trzodę.
Wraz z rozwojem przemysłu naftowego w okolicach Podkarpacia wybudowano transwersalną linię kolejową prowadzącą zaledwie 4 km od miasta. Sprzyjało to dalszemu rozwojowi handlu i rzemiosła, a także drobnego przemysłu i usług.
Po wybuchu I wojny światowej miasto stało się nie tylko miejscem przemarszu i kwaterunku oddziałów austriackich, ale również miejscem mobilizacji polskich organizacji paramilitarnych. Już końcem września 1914 roku dotarły tu wojska rosyjskie. Wyrządziły one duże szkody miastu i jego mieszkańcom. Doprowadziły one również do całkowitej ruiny zachowane po wcześniejszych pożarach obiekty zdrojowe.
Zniszczone miasto i zdrój długo leczyły swoje rany. Okres międzywojenny to lata odbudowy i rozbudowy Rymanowa i dalszego rozwoju gospodarczego, społecznego i kulturalnego miasta i okolicznych miejscowości. Nastąpił poważny rozwój działalności licznych organizacji i towarzystw polskich i żydowskich (ci drudzy stanowili blisko jedną trzecią mieszkańców i w znacznej mierze utrzymywali w swych rękach handel i przemysł).
Rozwój miasta brutalnie i tragicznie przerwały wydarzenia II wojny światowej. Niemcy weszli do Rymanowa. W wyniku walk część miasta legła w gruzach. W pobliżu miasta okupant zorganizował obóz zagłady, w którym zginęło 10 tys. jeńców radzieckich.  

W Rymanowie w samej starówce, w wyniku działań wojennych zachowała się tylko część jej dawnej zabudowy. Ostały się jednak liczne zabytki przypominające czasy historii, ciekawe dla turystów.
Kościół parafialny pod wezw. św. Wawrzyńca późno-barokowy, ufundowany przez wojewodę wołyńskiego Józefa Ossolińskiego z Tęczyna. Wzniesiony został w latach 1779 - 1781, znajduje się w południowej pierzei rynku.  Na uwagę zasługuje we wnętrzu ołtarz główny wykonany przez Józefa Aszklara. Jego dłuta są figury św. Piotra i Pawła, które zastąpiły wcześniejsze kamienne, umieszczone obecnie w kruchcie. W środkowym polu Pieta, według tradycji ofiarowana przez Władysława Jagiełłę, zapewne z okazji jego pobytu w Rymanowie w 1419 roku. Król wracał wówczas z Węgier przez Rymanów do Przemyśla. Na zasuwie Piety obraz Św. Anny. W zachodniej kaplicy należy zwrócić uwagę na renesansowy nagrobek z marmuru, z rzeźbami z alabastru, piętrowy na wysokim cokole, z dwiema prostokątnymi wnękami, ujętymi zdwojonymi pilastrami wspierającymi belkowanie. Po bokach stoją rzeźby amorków z kartuszami herbowymi. We wnękach leżące rzeźby zmarłych, nad górną postacią kartusz z herbami. Między wnękami rzeźbiarz umieścił płaskorzeźbę z klęczącymi postaciami dzieci.  U dołu inskrypcję stanowi wyryty w marmurze wiersz Mikołaja Reja "Na groby". Na ścianach liczne epitafia inskrypcyjne.
Plebania, wniesiona równocześnie z kościołem znajduje się na zachód od świątyni.
Synagoga ( dzisiaj ruina), położona na północ od rynku, wzniesiona była jeszcze w XVII stuleciu. We wnętrzu bima (mównica), składająca się z czterech filarów i sklepienia zdobionego liśćmi akantu. Na ścianach resztki dawnej polichromii nawiazującej do starej i nowej ojczyzny rymanowskich Żydów.

Dwór Potockich   z początków XIX wieku położony w parku we wschodniej części miasta, za rzeką Tabor. (obecnie siedziba Nadleśnictwa Rymanów)
Kirkut położony na południe od miasta, na wschodnim stoku Kalwarii, prawie nad drogą do zdroju. Na nim liczne maceby, wśród  nich XVIII wieczne, a między grobami rabinów, mogiła rabina Fridmana z XVIII wieku, uważanego za cudotwórcę. Na cyplu zaś zniszczona przez Niemców mogiła żołnierzy autriackich, narodowości żydowskiej, poległych pod Rymanowem w 1915 roku.

W pobliżu Rymanowa warto obejrzeć stary drewniany kościółek w Klimkówce znany z uzdrawiającego źródełka, w Króliku Polskim drewniany zabytkowy kościół, kryty i szalowany gontami w XVIII w. oraz murowana cerkiew łemkowska. Pozostały również w szczątkowym stanie stare cmentarze łemkowskie Króliku Polskim, Desznie i Wołtuszowej.
 
  Rymanów Zdrój

 linki  do  stron Waldka Czado
http://www.karpaty.edu.pl/teams/czadosoft/index.html

 

  USŁUGI PLASTYCZNE I REKLAMOWE - KOLOR